Krótka wycieczka w Góry Bardzkie może dać zaskakująco dużo satysfakcji, zwłaszcza gdy prowadzi do wieży widokowej i punktu należącego do Korony Gór Polski. Kłodzka Góra łączy łatwo dostępny szlak, ciekawą historię pomiarów wysokości oraz panoramę Kotliny Kłodzkiej. Poniżej opisuję najlepsze warianty wejścia, parkingi, trudność trasy i rzeczy, o których łatwo zapomnieć przed wyjściem.
Najważniejsze informacje przed wyjściem na szlak
- Położenie: szczyt znajduje się w Górach Bardzkich, niedaleko Kłodzka, Barda i Przełęczy Kłodzkiej.
- Wysokość: oficjalny wykaz Korony Gór Polski podaje 757 m n.p.m.
- Najkrótsza trasa: z Przełęczy Kłodzkiej prowadzi niebieski szlak o długości około 2,7 km w jedną stronę.
- Wieża widokowa: ma około 34,5 m wysokości, a na platformę prowadzi około 165 schodów.
- Trudność: szlak jest odpowiedni dla początkujących, ale po deszczu miejscami bywa śliski i stromy.
Co wyróżnia ten szczyt w Górach Bardzkich
Wzniesienie leży w południowo-wschodniej części Gór Bardzkich, w pobliżu Kłodzka, Barda i miejscowości Podzamek. Nie jest to wysoka góra w sensie technicznym, ale ma wszystko, czego oczekuję od udanej sudeckiej wycieczki: czytelne oznakowanie, kilka wariantów dojścia i konkretny cel na końcu trasy.
Szczyt jest reprezentantem Gór Bardzkich w Koronie Gór Polski. Oficjalna wysokość wynosi 757 m n.p.m., choć w starszych materiałach można spotkać także wartości 762,7 lub 765 m. Różnice wynikają z pomiarów i sposobu opisywania wierzchołka, dlatego przy zdobywaniu odznaki najlepiej kierować się aktualnymi zasadami klubu Korona Gór Polski. W pobliżu znajduje się Szeroka Góra, która według nowszych pomiarów jest wyższa i osiąga około 765-766 m n.p.m. Nie prowadzi jednak na nią znakowany szlak turystyczny. To ważne rozróżnienie, bo wiele osób zakłada, że najwyższy punkt pasma musi być jednocześnie szczytem uwzględnionym w Koronie Gór Polski. W tym przypadku o wyborze decydowała także dostępność oznakowaną trasą.Najlepsze warianty wejścia na szczyt
Najłatwiej zaplanować wycieczkę z jednego z dwóch przełęczowych parkingów. Zyskuje się wtedy krótszą trasę i można spokojnie wrócić tego samego dnia, bez organizowania transportu między różnymi miejscowościami.
| Start | Szlak i dystans | Czas w jedną stronę | Dla kogo |
|---|---|---|---|
| Przełęcz Kłodzka | niebieski, około 2,7 km | około 1 godz. 10 min do 1 godz. 20 min | dla osób, które chcą szybko zdobyć szczyt |
| Przełęcz Łaszczowa | niebieski, około 3 km, z krótkim dojściem żółtym | około 1 godz. do 1 godz. 15 min | dla rodzin i osób preferujących łagodniejsze podejście |
| Kłodzko | żółty, około 8-9 km | około 2,5-3 godz. | dla osób planujących dłuższą wędrówkę |
| Bardo | szlak niebieski i odcinki grzbietowe | kilka godzin | dla turystów, którzy chcą połączyć góry ze zwiedzaniem Barda |
Przełęcz Kłodzka jako szybki wariant
To najpopularniejszy wybór i zwykle najlepsza opcja na pierwszą wizytę. Niebieski szlak od początku wyraźnie nabiera wysokości, a suma podejść wynosi około 280 m. Podejście nie jest niebezpieczne, lecz po opadach korzenie i kamienie mogą wymagać ostrożniejszego kroku.
Na trasie nie ma wielu szerokich polan ani rozbudowanej infrastruktury. Sam szlak prowadzi głównie przez las, dlatego nie nastawiałbym się na widoki podczas całego podejścia. Najlepsza panorama czeka dopiero na wieży.
Przełęcz Łaszczowa dla spokojniejszego marszu
Trasa z Przełęczy Łaszczowej jest nieco dłuższa, ale zwykle odbieram ją jako bardziej łagodną i przyjemniejszą na rodzinny spacer. Po drodze można przejść w pobliżu Ostrej Góry i Gajnika, a końcowy odcinek prowadzi żółtym szlakiem w stronę wieży.
Ten wariant dobrze sprawdza się także wtedy, gdy ktoś nie chce zaczynać od stromego podejścia. Parking przy przełęczy jest jednak mniejszy, więc w weekend lepiej przyjechać rano.
Przeczytaj również: Pogoda w górach - jak czytać prognozę przed wyjściem na szlak?
Dłuższa trasa z Kłodzka lub Barda
Wejście z Kłodzka wymaga więcej czasu, ale daje poczucie pełniejszej górskiej wycieczki. Żółty szlak pozwala połączyć zdobycie szczytu ze spacerem po okolicach miasta, a przy dobrej organizacji można wykorzystać komunikację publiczną i wrócić inną trasą.
Jeszcze ciekawszy krajobrazowo jest wariant od strony Barda. To propozycja na cały dzień, szczególnie jeśli chce się zobaczyć również bazylikę, przełom Nysy Kłodzkiej albo kalwarię. Nie wybierałbym go jednak na spontaniczny, krótki spacer bez sprawdzenia czasu powrotu.
Wieża widokowa i panorama Kotliny Kłodzkiej
Największą atrakcją na szczycie jest stalowa wieża widokowa wybudowana w 2020 roku. Konstrukcja ma około 34,5 m wysokości, a najwyższa platforma znajduje się na wysokości około 30,5 m. Wejście wymaga pokonania mniej więcej 165 schodów, ale trud wynagradza szeroki widok ponad koronami drzew.
Przy dobrej przejrzystości powietrza można zobaczyć między innymi Masyw Śnieżnika, Góry Złote, Góry Bystrzyckie, Góry Sowie oraz Góry Stołowe. W kierunku Kotliny Kłodzkiej wyróżnia się Kłodzko, a na dalszym planie można wypatrzyć charakterystyczną sylwetkę Szczelińca Wielkiego.Moim zdaniem najlepiej wejść na wieżę po odpoczynku, a nie od razu po dotarciu na szczyt. Przy silnym wietrze konstrukcja może być niekomfortowa dla osób z lękiem wysokości. W zimie i przy oblodzeniu schody również wymagają większej ostrożności.
Jak przygotować wycieczkę i czego nie lekceważyć
Choć szczyt często opisuje się jako łatwy, nie oznacza to, że wystarczą miejskie buty. Na leśnych odcinkach po deszczu pojawia się błoto, a korzenie i kamienie robią się śliskie. Najrozsądniejszy zestaw to buty z bieżnikiem, kurtka przeciwdeszczowa i naładowany telefon z mapą offline.
Na krótszą trasę zabrałbym co najmniej 1 litr wody na osobę, a przy ciepłej pogodzie więcej. Na szczycie znajduje się wiata, ławki, stół i miejsce odpoczynku, ale nie ma tam sklepu ani punktu gastronomicznego. Jedzenie i napoje trzeba więc zaplanować przed wyjściem.
Parkingi przy Przełęczy Kłodzkiej i Przełęczy Łaszczowej znajdują się przy ruchliwej drodze, dlatego podczas wysiadania trzeba zachować szczególną ostrożność. Nie zakładałbym też, że miejsce będzie dostępne w południe w słoneczny weekend. Przy dużym obłożeniu lepiej zostawić samochód legalnie w dalszej części miejscowości niż ryzykować postój na poboczu.
Przed wyjściem sprawdzam prognozę nie tylko dla Kłodzka, ale również siłę wiatru i opady w górach. Widoczność z wieży zależy od pogody, a sama trasa po zmroku nie jest dobrym pomysłem dla osób, które nie znają terenu.
Czy to dobry wybór dla początkujących i rodzin
Tak, pod warunkiem że wybierze się odpowiedni wariant. Z Przełęczy Łaszczowej trasa jest rozsądnym celem dla osób zaczynających przygodę z górami, także z dziećmi, które potrafią już samodzielnie chodzić po leśnym podłożu. Nie jest to jednak trasa dla wózka dziecięcego, ponieważ występują nierówności, korzenie i strome fragmenty.
Z psem również można zaplanować tę wycieczkę, ale najlepiej prowadzić go na smyczy. Wąskie odcinki i mijanie innych turystów przy wieży nie sprzyjają zwierzętom puszczonym luzem. W gorący dzień warto pamiętać, że leśny cień nie zastępuje wody i odpoczynku.
Dla bardziej doświadczonych turystów sama góra może być zbyt krótkim celem. Wtedy lepiej wydłużyć trasę o przejście przez pobliskie wzniesienia albo zaplanować odcinek między Kłodzkiem a Bardem. Trzeba tylko pilnować czasu, ponieważ dłuższy wariant szybko zmienia krótki spacer w całodzienną wyprawę.
Dlaczego ta wycieczka zostaje w pamięci na dłużej
Największą zaletą tego miejsca jest dobre połączenie prostoty i konkretnej nagrody. Nie trzeba organizować wymagającej wyprawy, aby zdobyć punkt Korony Gór Polski, wejść na wysoką wieżę i zobaczyć kilka pasm Sudetów z jednej platformy.
Przed wyjazdem wybrałbym Przełęcz Kłodzką na szybkie wejście albo Przełęcz Łaszczową na spokojniejszy spacer. Jeśli zależy mi na pełnym dniu w terenie, połączyłbym szczyt ze zwiedzaniem Barda lub Kłodzka. Taki plan daje więcej niż samo odhaczenie wierzchołka, a właśnie to najbardziej cenię w krótkich wycieczkach po polskich górach.
