Krótka wycieczka na Sarnią Skałę potrafi dać więcej górskich wrażeń niż niejeden dłuższy spacer. Opisuję najwygodniejszy przebieg szlaku, warianty wejścia, realny czas przejścia, poziom trudności, koszty oraz sytuacje, w których lepiej zrezygnować z wyjścia.
Najważniejsze informacje przed wejściem na Sarnią Skałę
- Najpopularniejszy start znajduje się przy wylocie Doliny Strążyskiej w Zakopanem.
- Sarnia Skała ma 1377 m n.p.m., a z jej wierzchołka widać północną ścianę Giewontu.
- Pełny wariant przez Dolinę Białego do Wielkiej Krokwi ma około 8,2 km i zajmuje mniej więcej 3,5 godziny marszu.
- Największe podejście prowadzi z Polany Strążyskiej na Czerwoną Przełęcz.
- Na końcowym odcinku czekają kamienie i śliska nawierzchnia, szczególnie po deszczu lub podczas roztopów.
- Bilet wstępu do TPN kosztuje obecnie 11 zł normalny i 5,50 zł ulgowy.
Najlepsza trasa prowadzi przez Dolinę Strążyską
Na pierwszą wycieczkę wybrałbym wejście od strony Dolina Strążyska - Sarnia Skała. Początek jest łatwy do znalezienia, dolina daje przyjemną rozgrzewkę, a po drodze można podejść do wodospadu Siklawica. To znacznie lepszy wybór niż rozpoczynanie od Doliny Białego, jeśli zależy nam na spokojnym tempie i stopniowym zwiększaniu wysiłku.
Szlak zaczyna się przy wylocie Doliny Strążyskiej, na wysokości około 904 m n.p.m. Czerwone oznaczenia prowadzą szeroką drogą wzdłuż potoku na Polanę Strążyską. Ten fragment jest stosunkowo łagodny, dlatego dobrze sprawdza się także podczas rodzinnej wycieczki, choć nie należy mylić łatwego początku z całkowicie spacerowym charakterem całej trasy.
Na Polanie Strążyskiej można zrobić krótki dodatkowy wypad żółtym szlakiem do Siklawicy. Wodospad znajduje się około 300 metrów od polany, a jego dwie kaskady mają łącznie około 20 metrów wysokości. Ja traktuję to miejsce jako bardzo dobry punkt odpoczynku, ale po intensywnych opadach trzeba uważać na mokre kamienie.
Przejście krok po kroku na szczyt
Z Polany Strążyskiej na Czerwoną Przełęcz
Po powrocie na polanę należy wybrać czarny szlak w kierunku Czerwonej Przełęczy. Tutaj zaczyna się najkonkretniejsze podejście na całej trasie. Różnica wysokości między polaną a przełęczą wynosi około 250 metrów, a ścieżka staje się węższa i bardziej kamienista.
Nie próbowałbym pokonywać tego odcinka zbyt szybko. Krótkie postoje są rozsądniejsze niż forsowanie tempa, szczególnie gdy idziemy z dziećmi albo po dłuższej przerwie od gór. Czerwona Przełęcz na wysokości około 1301 m n.p.m. jest dobrym miejscem na oddech przed ostatnim podejściem.
Z przełęczy na Sarnią Skałę
Z przełęczy na wierzchołek prowadzi krótka, czarna odnoga o długości około 300 metrów. Sam odcinek nie jest długi, ale końcówka biegnie po skałach i wymaga pewnego kroku. Po deszczu, przy oblodzeniu lub mokrym śniegu trudność wyraźnie rośnie.
Sarnia Skała wznosi się na wysokość 1377 m n.p.m. i oferuje bardzo charakterystyczny widok na północną ścianę Giewontu. Przy dobrej widoczności można zobaczyć również Zakopane i Podhale. Wierzchołek jest niewielki, więc przy dużym ruchu warto zachować cierpliwość i nie podchodzić do krawędzi tylko po to, by zrobić zdjęcie.
Przeczytaj również: Trasy rowerowe w Polsce na dzień, weekend i dłuższą wyprawę
Powrót przez Dolinę Białego
Po zejściu z wierzchołka wracamy na Czerwoną Przełęcz, a potem czarnym szlakiem kierujemy się w stronę Doliny Białego. Przy rozdrożu trzeba przejść na żółte oznaczenia. Zejście przez dolinę jest bardzo malownicze, prowadzi w pobliżu potoku, kaskad i wapiennych wychodni skalnych.Oficjalny wariant od Doliny Strążyskiej do Wielkiej Krokwi ma według TPN 8,2 km. Średni czas przejścia wynosi około 2 godziny pod górę i 1 godzinę 30 minut w dół, ale z fotografowaniem, postojem przy Siklawicy i odpoczynkiem na szczycie lepiej przeznaczyć na całość co najmniej 4 godziny.
Który wariant wybrać
Wybór zależy głównie od tego, czy chcemy wrócić do tego samego miejsca, czy przejść trasę w jednym kierunku. Poniższe zestawienie pomaga dopasować wycieczkę do kondycji i planu dnia.
| Wariant | Dystans i czas | Dla kogo |
|---|---|---|
| Dolina Strążyska, Sarnia Skała i powrót tą samą drogą | około 6,5-7 km, 3-4 godziny | Na pierwszą wizytę, z dziećmi i przy potrzebie powrotu do samochodu |
| Dolina Strążyska, Siklawica, Sarnia Skała, Dolina Białego, Wielka Krokiew | około 8,2 km, około 3,5 godziny marszu | Najciekawszy wariant krajobrazowy, bez powtarzania całej drogi |
| Dolina Białego, Sarnia Skała i Dolina Strążyska | około 6,8 km, około 3 godziny | Dla osób, które wolą krótszą, ale bardziej intensywną trasę |
Wariant z Doliny Białego jest krótszy, lecz podejście na Czerwoną Przełęcz od tej strony potrafi mocniej zmęczyć. Gdy mam do dyspozycji tylko kilka godzin, wybrałbym tę opcję. Na spokojną wycieczkę z widokami lepiej sprawdzi się jednak Dolina Strążyska i powrót przez Dolinę Białego.
Trudność, sprzęt i przygotowanie
Latem szlak oceniłbym jako łatwy do umiarkowanego, ale nie jako zwykły spacer po dolinie. Najwięcej uwagi wymaga kamieniste podejście na szczyt oraz zejście w stronę Doliny Białego. Nie ma tu łańcuchów, jednak dobre buty z przyczepną podeszwą są znacznie rozsądniejszym wyborem niż miękkie obuwie miejskie.
Na krótką wycieczkę wystarczy plecak z wodą, przekąską, kurtką przeciwdeszczową i naładowanym telefonem. W chłodniejszych miesiącach przydadzą się kijki trekkingowe, a zimą również raczki, jeśli na kamieniach pojawi się lód. Sama wysokość nie jest duża, ale śnieg i oblodzenie mogą zmienić łatwy letni szlak w wymagające przejście.
Na Sarnią Skałę można iść z dzieckiem, jeśli ma ono doświadczenie w chodzeniu po nierównym terenie. Nie zabierałbym natomiast wózka. Tatrzański Park Narodowy nie dopuszcza psów na tym szlaku, ponieważ mogą wędrować tylko Drogą pod Reglami oraz dnem Doliny Chochołowskiej.Parking, bilety i zasady bezpieczeństwa
Najwygodniejszy start znajduje się przy końcu ulicy Strążyskiej w Zakopanem. W pobliżu działają parkingi, ale ich dostępność i ceny zależą od sezonu, dlatego przyjeżdżając samochodem najlepiej pojawić się wcześnie. Alternatywą jest dojście z centrum Zakopanego lub dojazd lokalnym transportem w okolice wylotu doliny.
Wejście na teren TPN wymaga biletu. Obecnie bilet normalny kosztuje 11 zł, ulgowy 5,50 zł, a bilet siedmiodniowy odpowiednio 55 zł i 27,50 zł. Można kupić go przy wejściu, online albo za pomocą kodu QR. Przed wyjściem sprawdziłbym jednak aktualny cennik i komunikat turystyczny, ponieważ opłaty oraz organizacja wejść mogą się zmieniać.
Nie wychodziłbym na szlak podczas burzy, silnego wiatru ani przy ostrzeżeniach o gwałtownych opadach. Mokre skały na końcowym odcinku są zdradliwe, a w lesie również istnieje ryzyko spadających gałęzi. Od 1 marca do 30 listopada na szlakach TPN obowiązuje zakaz poruszania się od zmierzchu do świtu, więc godzinę powrotu trzeba zaplanować z zapasem.
Przed wyruszeniem warto sprawdzić bieżące warunki, ewentualne zamknięcia i prognozę pogody. W górach nie trzymam się kurczowo wcześniej ustalonego celu. Jeśli chmury schodzą nisko, kamienie są oblodzone albo tempo grupy wyraźnie spada, zejście do doliny jest rozsądniejszą decyzją niż zdobycie szczytu za wszelką cenę.
Jak zaplanować wycieczkę, żeby naprawdę z niej skorzystać
Najlepszy plan to rozpoczęcie marszu rano, szczególnie w weekendy i w wakacje. Wtedy łatwiej znaleźć miejsce na parkingu, a na wąskim wierzchołku jest zwykle mniej osób. Na całą wycieczkę przeznaczyłbym pół dnia, nawet jeśli sam czas marszu według mapy wygląda krócej.
- zabierz minimum 1-1,5 litra wody na osobę,
- sprawdź pogodę nie tylko w Zakopanem, ale także dla wyższych partii Tatr,
- zapisz numer alarmowy TOPR 985 lub użyj aplikacji Ratunek,
- nie schodź poza wyznaczone szlaki i nie siadaj na krawędzi skał,
- po deszczu wybierz wolniejsze tempo na zejściu przez Dolinę Białego.
Jeśli zostaje czas, warto połączyć przejście z krótkim odpoczynkiem na Polanie Strążyskiej albo spacerem Drogą pod Reglami. To właśnie takie dodatki sprawiają, że wycieczka nie ogranicza się do szybkiego wejścia, zdjęcia i powrotu, lecz pozwala spokojnie poczuć charakter reglowej części Tatr.
Sarnia Skała jako rozsądny pierwszy cel w Tatrach
Ta trasa jest dobrym wyborem dla osób, które chcą zobaczyć prawdziwie górski krajobraz bez planowania całodziennej wyprawy na wysokie szczyty. Daje las, potok, wodospad, skalisty wierzchołek i widok na Giewont, a jednocześnie pozwala łatwo skrócić wycieczkę, jeśli pogoda lub kondycja nie dopiszą.
Najbardziej uniwersalny wariant prowadzi z Doliny Strążyskiej przez Polanę Strążyską i Czerwoną Przełęcz, a wraca przez Dolinę Białego. Trzeba tylko pamiętać, że krótki dystans nie oznacza braku wysiłku. Dobre buty, wczesny start i spokojne tempo wystarczą, by przejść ten szlak bez pośpiechu i zachować energię na podziwianie widoków.