Wejście na Giewont nie jest zwykłym spacerem z Zakopanego. Trzeba wybrać odpowiedni wariant, doliczyć czas na podejście z łańcuchami i sprawdzić, czy warunki pozwalają bezpiecznie wejść na wysokość 1894 m n.p.m. Poniżej opisuję najważniejsze szlaki, ich trudność, orientacyjne czasy, koszty oraz przygotowanie, które naprawdę robi różnicę.
Najważniejsze informacje przed wyjściem na Giewont
- Najbardziej uniwersalny wariant prowadzi z Kuźnic przez Kalatówki i Halę Kondratową.
- Najkrótsze podejście zaczyna się w Dolinie Strążyskiej, ale odcinek przez Grzybowiec jest sezonowo zamykany.
- Na kopule szczytowej znajdują się łańcuchy i klamry, a ruch odbywa się jednokierunkowo.
- Na całą wycieczkę trzeba przeznaczyć zwykle 5-7 godzin, zależnie od wariantu i liczby przerw.
- Za wejście do TPN zapłacimy obecnie 11 zł za bilet normalny lub 5,50 zł za ulgowy.
Najbardziej uniwersalna trasa na Giewont prowadzi z Kuźnic
Jeżeli mam polecić jeden wariant osobie, która pierwszy raz wybiera się na ten szczyt, będzie to niebieski szlak z Kuźnic. Trasa prowadzi przez Kalatówki, Halę Kondratową i Kondracką Przełęcz, a potem łączy się z końcowym podejściem na wierzchołek.
Początek jest stosunkowo łagodny, choć kamienista nawierzchnia szybko przypomina, że nie jest to miejska promenada. Po około 1,5-2 godzinach dociera się w okolice Hali Kondratowej. Dalej robi się wyraźnie stromiej, a podejście na Kondracką Przełęcz wymaga już stałego rytmu i rozsądnego gospodarowania siłami.
| Parametr | Wariant z Kuźnic |
|---|---|
| Kolor szlaku | Niebieski |
| Czas wejścia | Około 3-3,5 godziny |
| Czas całej wycieczki | Zwykle 5,5-6,5 godziny |
| Dystans w obie strony | Około 11-12 km |
| Przewyższenie | Około 850-900 m |
Końcowy fragment z Kondrackiej Przełęczy na Giewont zajmuje mniej więcej 45-60 minut. W sezonie letnim problemem nie jest zwykle sama długość podejścia, lecz kolejka przed kopułą szczytową. W słoneczny weekend oczekiwanie przy łańcuchach może wydłużyć wyprawę o kilkadziesiąt minut, dlatego najlepiej ruszyć wcześnie.
Trzy warianty wejścia i ich najważniejsze różnice
Dolina Strążyska przez Grzybowiec
To wariant atrakcyjny widokowo i krótszy pod względem dystansu. Z parkingu przy Dolinie Strążyskiej idziemy przez Polanę Strążyską, Przełęcz w Grzybowcu oraz Wyżnią Kondracką Przełęcz, skąd niebieski szlak prowadzi już bezpośrednio na szczyt.
Sam odcinek do Giewontu ma około 6-6,5 km i zajmuje przeciętnie 3-3,5 godziny. Powrót tą samą drogą oznacza około 6 godzin marszu. Lubię ten wariant za szybko zmieniające się otoczenie, od lasu i Polany Strążyskiej po otwartą, wysokogórską przestrzeń.
Trzeba jednak pamiętać o ograniczeniu, które często umyka turystom. Czerwony odcinek między Przełęczą w Grzybowcu a Wyżnią Kondracką Przełęczą jest zamknięty od 1 grudnia do 15 maja. W tym okresie nie wolno planować zimowego wejścia tą drogą.
Dolina Małej Łąki i Kondracka Przełęcz
Żółty szlak z Doliny Małej Łąki prowadzi przez spokojniejszy fragment Tatr i dochodzi do Kondrackiej Przełęczy. Stamtąd można kontynuować podejście niebieskim szlakiem na Giewont. To dobry wybór dla osób, które chcą uniknąć najbardziej zatłoczonych początkowych odcinków z Kuźnic.
Trasa jest kondycyjnie wymagająca, ponieważ długie podejście przez dolinę przechodzi w stromą ścieżkę na przełęcz. Na całość w obie strony warto zaplanować około 6-7 godzin, a przy wolniejszym tempie lub większej liczbie przerw jeszcze więcej. Dojazd do początku szlaku wymaga też lepszej organizacji niż w przypadku Kuźnic.
Przeczytaj również: Szlak Orlich Gniazd bez pośpiechu - zamki, etapy i porady
Pętla przez Giewont, Dolinę Strążyską i Kuźnice
Najciekawszym rozwiązaniem jest przejście pętli. Można wejść z Kuźnic przez Halę Kondratową, zdobyć Giewont, a następnie zejść przez Wyżnią Kondracką Przełęcz, Grzybowiec i Dolinę Strążyską. Taki wariant daje więcej różnorodności, ale wymaga dobrej kondycji.
Pełna pętla liczy około 11,7 km i zajmuje mniej więcej 6 godzin samego marszu. Do tego trzeba doliczyć postoje, oczekiwanie przy łańcuchach oraz ewentualne dojście do komunikacji. Nie wybierałbym jej na pierwszy górski dzień, jeśli nie wiem jeszcze, jak organizm reaguje na długie zejścia.
Ostatnie metry wymagają skupienia, nie brawury
Na kopule szczytowej pojawiają się sztuczne ułatwienia w postaci łańcuchów i klamer. Nie jest to wspinaczka wysokogórska, ale skała bywa śliska, a ekspozycja może zaskoczyć osoby przyzwyczajone wyłącznie do łagodnych szlaków.
Ruch na samym szczycie odbywa się jednokierunkowo, przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Trzeba stosować się do oznaczeń i nie próbować omijać innych osób poza wyznaczonym miejscem. Przy łańcuchach najbezpieczniej zachować odstęp, trzymać się stabilnie i nie wykonywać gwałtownych ruchów tylko po to, żeby szybciej zrobić zdjęcie.
Ważne jest również obuwie. Sandały, miejskie sneakersy i miękkie buty bez przyczepnej podeszwy mogą wystarczyć na doliny, ale na końcowym podejściu zwiększają ryzyko poślizgnięcia. Ja traktuję solidne buty trekkingowe jako podstawę, podobnie jak cienkie rękawiczki przydatne podczas pracy z łańcuchami.
Jak zaplanować wyjście, żeby nie wracać po ciemku
Na Giewont najlepiej wyjść rano. Wczesny start oznacza mniejszy tłok, niższą temperaturę i większy zapas czasu na nieprzewidziane postoje. Latem wszystkie szlaki w TPN są zamykane od zmierzchu do świtu, dlatego nie warto zakładać, że późne zejście będzie dobrym pomysłem.
Przed wyjściem sprawdzam prognozę nie tylko dla Zakopanego, ale też dla wysokości około 1900 m n.p.m. Burza, silny wiatr, oblodzenie albo gęsta mgła to powody, by zrezygnować ze szczytu. Metalowy krzyż i łańcuchy zwiększają zagrożenie podczas wyładowań, a mokra skała potrafi radykalnie zmienić trudność trasy.
| Co zabrać | Dlaczego się przydaje |
|---|---|
| Wodę, najlepiej 1,5-2 litry na osobę | Na trasie nie ma wygodnych punktów z wodą pitną. |
| Jedzenie energetyczne | Długie podejście i zejście wymagają regularnego uzupełniania energii. |
| Kurtkę przeciwdeszczową i dodatkową warstwę | Pogoda wysoko zmienia się znacznie szybciej niż w Zakopanem. |
| Mapę offline i naładowany telefon | Pomagają kontrolować przebieg trasy przy mgle lub słabym zasięgu. |
| Apteczkę, folię NRC i latarkę | To podstawowe zabezpieczenie przy opóźnieniu lub drobnym urazie. |
Wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego jest płatne. Aktualna opłata wynosi 11 zł za bilet normalny i 5,50 zł za ulgowy, a bilet można kupić przy wejściu lub elektronicznie. TPN przypomina również, że aktualne zamknięcia i utrudnienia najlepiej sprawdzać w komunikacie turystycznym bezpośrednio przed wyjściem.
Który wariant wybrać przy pierwszej wizycie
Na pierwsze wejście wybrałbym Kuźnice i Halę Kondratową. Ten wariant jest najbardziej czytelny nawigacyjnie, pozwala odpocząć przed stromym finałem i daje możliwość zawrócenia z Kondrackiej Przełęczy, jeśli pogoda lub kondycja zaczną się pogarszać.
Dolina Strążyska będzie lepsza dla osób, które chcą krótszego podejścia i ciekawszej pętli, ale tylko poza okresem sezonowego zamknięcia. Dolina Małej Łąki spodoba się tym, którzy cenią spokojniejsze otoczenie i nie przeszkadza im dłuższe, bardziej wymagające podejście.
Nie polecam natomiast traktować Giewontu jako spontanicznego spaceru po śniadaniu. Nawet łatwiejszy wariant wymaga kilku godzin marszu, przewyższenia i ostrożności na szczycie. Dobra decyzja to taka, która pozwala zawrócić bez poczucia porażki.
Giewont najlepiej zdobywać z zapasem czasu
Najważniejsza rada jest prosta: wybierz wariant dopasowany do kondycji, rusz wcześnie i zostaw sobie zapas na kolejki oraz zmianę pogody. Dla większości turystów najlepszym kompromisem będzie wejście z Kuźnic, a dla bardziej doświadczonych osób pętla przez Dolinę Strążyską.
Sam szczyt jest efektowny, ale nie musi być jedynym celem dnia. Jeżeli warunki się pogorszą, Hala Kondratowa, Kalatówki albo Polana Strążyska nadal oferują bardzo wartościową tatrzańską wycieczkę. W górach rozsądny odwrót nie odbiera satysfakcji, tylko pozwala wrócić na szlak następnym razem.
